× 
Klik in dit venster
op: http://beeldmeditaties.nl
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

           
welkom menu contact zoeken
HeiligenkalenderHeiligen op naamPatroonheiligenHedendaagse namenMeer...     
† 12e eeuw  Procula van Gannat

Info afb.

Procula van Gannat, Auvergne, Frankrijk; martelares; † 12e eeuw

Feest 9 juli (Moulins: overbrenging relieken & 3 september: Rodez & 12 &13 oktober: Gannat)

Ze was afkomstig uit Rodez, Frankrijk, waar haar adellijke ouders in hoog aanzien stonden. Ze had besloten haar leven in maagdelijke staat te wijden aan versterving en gebed. Maar haar ouders, hoewel gelovige christenen, arrangeerden voor haar een huwelijk met een - maatschappelijk gesproken - aantrekkelijke partij, de rijke landheer Geraud (of Gerald). Procula echter hield voet bij stuk. Desondanks werd er een dag voor de bruiloft vastgesteld. Talrijke hooggeplaatste gasten werden uitgenodigd. Toen alles in gereedheid was gebracht, de bruidegom gearriveerd en de maaltijd was bereid, was het wachten op de bruid.
Ze verscheen niet. Ze had van de drukte gebruik gemaakt om er stiekem tussen uit te glippen, vermomd als bedelares.  Ze vluchtte de bergen over naar het noorden, en vond na een week een grot in de buurt van Gannat, zo’n driehonderd kilometer verderop.
De bruidegom kreeg van haar ouders toestemming haar te gaan zoeken en haar desnoods met geweld naar huis terug te halen. Na lang zoeken vond hij uiteindelijk haar spoor. Dat leidde hem naar de grot waar zij verbleef. Hoe hij ook aandrong, zij zwichtte niet en gaf te kennen dat zij haar roeping wilde volgen. Tenslotte verloor Geraud zijn geduld. Een man van zijn stand was niet gewend dat hij niet gehoorzaamd werd. Hij trok zijn zwaard en sloeg haar het hoofd af.

Legende
De legende vertelt nu dat zij haar hoofd in de handen nam en ermee wandelde in de richting van het plaatsje Gannat. Toen Geraud zag wat er gebeurde, besefte hij dat hij een geweldige fout had gemaakt. Hij viel voor haar op de knieën en smeekte om vergiffenis. Die gaf zij hem. Onder tranen(!). Zo liep zij de korte afstand naar Gannat, waar zij de mensen de stuipen op het lijf joeg. Zij dachten met een heks of tovenares van doen te hebben. Maar toen zij de ware toedracht hoorden, begrepen zij dat ze een heilige in hun midden hadden. Zij trad de kerk van het Heilig Kruis binnen, waar een priester juist de mis deed. Zij knielde aan de voet van het altaar en bood de priester haar hoofd aan. Deze nam het vol eerbied in ontvangst en droeg het als een offer op aan God.

Verering & Cultuur
Ze werd in de kerk begraven. Halverwege de 17e eeuw kwamen de inwoners van Rodez vragen om een reliek om op die manier haar geboorteplaats te heiligen met haar aanwezigheid. De relieken van Gannat gingen verloren tijdens de troebelen van de Franse Revolutie. Maar Rodez schonk een gedeelte van de relieken terug die het eerder had ontvangen.
Tot de tweede helft van de 19e eeuw hield men in Gannat op 12 oktober een processie rondom de stad ter ere van de heilige. Meisjes gingen gekleed in een lang wit gewaad, bijeengehouden door een purperen ceintuur. De kleuren verwezen naar Procula’s maagdelijke levensstaat en naar de adeldom van haar martelaarschap.


Bronnen
[Bdt.1925; Gué.1880/8p:189-193; Hlw.1924; Kees Cornelissen in: Devotionalia/220 (aug.2018) p:206/7; Dries van den Akker s.j./2018.09.07]

© A. van den Akker s.j.

VoorwoordHoe wordt men heilige?
© AuteursrechtWoordenboek
LeeswijzerGastenboek
Bronnen