× 
Klik in dit venster
op: http://beeldmeditaties.nl
om naar die site over te stappen.

Sluit het venster om te blijven.

           
welkom menu contact zoeken
HeiligenkalenderHeiligen op naamPatroonheiligenHedendaagse namenMeer...     
† 958  Eberhard van Einsiedeln

Eberhard van Einsiedeln osb, Zwitserland; stichter & abt; † 958.

Feest 11 maart (Einsiedeln) & 7 april & 11 & 14 & 22 augustus.

Hij was afkomstige uit een adellijk geslacht van Zwaben. Aanvankelijk was hij domproost in Straatburg. In 934 voegde hij zich bij zijn vriend Benno in Zwitserland, die het leven van een kluizenaar leidde op de plek waar zo'n honderd jaar eerder Sint Meinrad († 861; feest 21 januari) een kluizenarij begonnen was. Andere mannen werden door hun voorbeeldige levenswijze aangetrokken. Zo ontstond het beroemde benedictijner klooster Einsiedeln, waarvan hij, Eberhard, de eerste abt werd. Heel zijn vermogen gaf hij uit aan de voltooiing van de gebouwen, met name de abdijkerk die hij toewijdde aan Onze Lieve Vrouwe van de Kluizenaars of van Einsiedeln.

Legende van de Engelenwijding

Er bestaat een beroemde legende over de inwijding van de abdijkerk, welke zich zou hebben afgespeeld in 948.

Maria van Einsiedeln
feest 14 april.

In de dagen die aan de feestelijke wijding voorafgingen, hadden zich vele gasten, pelgrims en kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders ter plaatse verzameld. Bisschop Konrad van Konstanz († 975; feest 26 november) kon in de laatste nacht de slaap niet vatten en begaf zich midden in het pikkedonker naar de kloosterkerk om er te bidden. Plotseling werd hij omgeven door een hemelse liturgie. Christus zelf verscheen in bisschoppelijk ornaat, juist zoals hij zelf, Konrad, morgen gekleed zou zijn voor de wijdingsplechtigheid. De vier evangelisten assisteerden Hem, evenals Petrus en de grote Paus Gregorius: ze gaven onze Heer mijter, staf en wijwaterskwast aan. Talloze andere heiligen woonden de plechtigheid bij. Ook Maria was natuurlijk aanwezig. Tenslotte werd de kerk aan haar toegewijd. Zij troonde boven het hoogaltaar. Engelen deden intussen het werk van misdienaars en akolythen: ze zwaaiden met het wierooksvat, droegen toortsen, gaven de nodige antwoorden, musiceerden en zongen hemelse misgezangen. Konrad neuriede mee.

Toen het schouwspel ten einde was, raakte bisschop Konrad in verlegenheid. Nu de kapel door de Heer Jezus zelf was ingewijd, kon hij dat morgen toch niet nog eens over doen?
Hij verkeerde zolang in tweestrijd, dat hij door de monniken tot spoed moest worden gemaand. De openingsgezangen waren al aan de gang en de bisschop was nog niet eens met de voorbereidingen begonnen...! Ze reikten hem zijn tabberd, mijter en staf; ze droegen wijwater en wierooksvat mee.

Plotseling klonk luid en duidelijk dwars door de liturgische gezangen heen een stem van boven: "Laat maar, broeders; het hoeft niet meer. De kapel is al ingewijd door God zelf." Iedereen viel stil. Toen vertelde bisschop Konrad wat hij die nacht had meegemaakt. Uit dankbaarheid voor dit grote wonder werd een prachtig genadebeeld van Maria gemaakt en boven op het hoofdaltaar geplaatst, juist zoals Konrad het had gezien. Jaarlijks komen er nog duizenden pelgrims naar deze plek; en elk jaar wordt op de gedenkdag van dit wonder, 14 april, de zogeheten 'engelenwijding' gevierd.

[Bdt.1925; Sü.1941p:99; 011; 014; 101/107; 122; 225p:133.7(2x)]

Bronnen

© A. van den Akker s.j.
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 23 nov 2014

VoorwoordLeeswijzer
Hoe wordt men heilig?Over de afbeeldingen
WoordenboekGastenboek
Bronnen